Dziś jest czwartek 23 lutego 2012 r.  54 dzień roku,  do końca roku zostało 312 dni. Aktualizacja 2012-02-22 / 21:57

---

---

---

Losowy obrazek z Galerii

---

S O N D A

Wielki Post najbardziej kojarzy mi się z ... Drogą Krzyżową Gorzkimi Żalami Spowiedzią Modlitwą Wyniki sondy

GAZETKA  PARAFIALNA

19 luty 2012r. / VII Niedziela Zwykła, ŚRODA POPIELCOWA - Rok B

RECEPTA NA CODZIENNOŚĆ
Na progu Wielkiego Postu

Kościół co roku przez czterdzieści dni Wielkiego Postu jednoczy się z tajemnicą Jezusa na pustyni. Za kilka dni, w Środę Popielcową rozpoczniemy okres przygotowujący nas do przeżywania w parafialnej wspólnocie tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
W pierwszym dniu Wielkiego Postu usłyszymy słowa kapłana podczas obrzędu posypania głów popiołem: "prochem jesteś i w proch się obrócisz" oraz "nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". Wyznaczają one kierunek naszej wielkopostnej drogi, przypominają nam, że naprawdę wartościowe jest to, co przekracza granice materii i doczesności. Drogą zaś do osiągnięcia tych wartości jest pokuta i nawrócenie w oparciu o prawdy Ewangelii.
Zachęcam więc wszystkich Parafian do podjęcia sprawdzonych praktyk pokutnych, tj. modlitwa, jałmużna i post. Niech pozwolą one wyciszyć serce i dokonać po raz kolejny pogłębionej refleksji nad swoim życiem wiary. Jej owocem niech będą dobre postanowienia pozbycia się tego, co wciąż zatrzymuje nas na naszej drodze do Boga, postanowienia poprawy naszych relacji z Bogiem i drugim człowiekiem.
W naszej wspólnocie pragniemy jednoczyć się z tajemnicą Chrystusowego cierpienia za zbawienie świata poprzez udział w nabożeństwach pasyjnych, które będą odprawiane wg następującego porządku:……… Do udziału w nich bardzo serdecznie zapraszam. Życzę owocnego przeżycia czasu Wielkanocnej Pokuty. Szczęść Boże!!!

---

SENTENCJA TYGODNIA

Św. Jan Vianney
Przeciw pokusie są konieczne absolutnie trzy rzeczy: modlitwa, aby nas oświecić, sakramenty, aby nas umocnić i czujność, aby nas ustrzec.

---

UŚMIECH TYGODNIA

Znana francuska arystokratka prosiła o audiencję u Piusa IX. Papież zapytał o to, jak długo Madame ma zamiar pozostać w Rzymie. Hrabina powiedziała, że do końca karnawału, żeby w Środę Popielcową przyjąć z rąk papieża znak pokuty. Ojciec Święty odparł na to: Gdy pani zależy tylko na popiele, proszę udać się do Neapolu. Wezuwiusz jest znowu czynny i dostarczy pani popiołu, ile dusza zapragnie.

- Co musimy najpierw uczynić, by otrzymać rozgrzeszenie na spowiedzi? - pyta katechetka.
- Najpierw musimy zgrzeszyć, proszę siostry - odpowiada chłopiec przygotowujący się do Pierwszej Komunii Świętej.

---

ŚWIĘTY TYGODNIA
Święty Cezary z Nazjanzu, pustelnik - 25 lutego

Cezary urodził się w 330 r. w Azjanzos w pobliżu Nazjanzu (Kapadocja) i pochodził z rodziny świętych: ojciec - św. Grzegorz z Nazjanzu, matka - św. Nona, siostra - św. Gorgonia, brat - św. Grzegorz. Po ukończeniu miejscowych szkół udał się na dalsze studia do Aleksandrii (Egipt), gdzie uczył się astronomii, geometrii, a przede wszystkim medycyny. Powrócił do Konstantynopola i pełnił na dworze cesarskim urząd lekarza. Miał powierzoną sobie opiekę nad zdrowiem cesarzy Juliana Apostaty i Walensa. Z tego można wnioskować że miał sławę wybitnego lekarza.
Zwyczajem ówczesnym Cezary nie przyjął Chrztu świętego jako człowiek młody, ale dopiero po dojrzałym namyśle i przygotowaniu. Musiał prowadzić życie naprawdę budujące, skoro jego brat, św. Grzegorz, w swoich pismach nie szczędził mu pochwał. W roku 368 Bitynię w Małej Azji nawiedziło wielkie trzęsienie ziemi. Rozsypało się w gruzy wiele miast, zginęło wielu ludzi. Cezary, który właśnie wtedy tam się znalazł, ocalał. Dostrzegł w tym dla siebie ostrzeżenie. Katastrofa ta była przyczyną bezpośrednią przyjęcia przez niego Chrztu świętego w wieku 38 lat.
W roku 368 cesarz Walens mianował Cezarego kwestorem nad prowincją Bitynia. Oddał mu więc w zarząd wszystkie dobra i finanse. Święty wszakże niedługo pozostał na tym zaszczytnym urzędzie, gdyż w 369 r. umarł. W testamencie Święty zarządził, aby cały jego majątek rozdać pomiędzy ubogich. Kazanie na jego pogrzebie wygłosił jego brat św. Grzegorz z Nazjanzu.

---

OPOWIADANIE
Upomnienie

Droga wiodąca do kościoła biegła przez wieś. Staruszka przechodziła nią ze spuszczonym wzrokiem, mamrocząc jakieś modlitwy, i spod przymkniętych powiek obserwowała ludzi.
"Smarkacze... Pijaki... Bezwstydnica... Świntuchy... Nierób..."
I przyspieszała kroku, aby znaleźć spokój w modlitwie.
Pewnego dnia przyszła pod drzwi kościoła i zastała je zamknięte. Pukała. Nikt nie otwierał.
Zauważyła karteczkę, przyczepioną taśmą klejącą. Przeczytała.
Było tam napisane: "Jestem w wiosce".

"Mówisz, że mnie kochasz, ale siedzisz z założonymi rękoma? Jesz, pijesz, siadasz wygodnie, aby poczytać słowa, które powiedziałem, płaczesz wspominając, że zostałem ukrzyżowany; w końcu kładziesz się spać... Nie wstyd ci? To tak mnie kochasz? Ty nazywasz to miłością? No już, wstawaj!
Podniosłem się natychmiast i padając do Jego stóp wykrzyknąłem:
- Przebacz mi Panie, przebacz! Rozkazuj, a będę posłuszny.
- Weź twoją łaskę - powiedział Chrystus - i idź pomiędzy łudzi, nie bój się z nimi rozmawiać. Idź, powiedz im, że jestem głodny, że pukam do drzwi, wyciągam rękę i krzyczę: miłujcie się, chrześcijanie!"

---

KATECHIZM W PYTANIACH I ODPOWIEDZIACH

Jak dzielą się sakramenty Kościoła?
Sakramenty dzielą się na:
- sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, bierzmowanie i Eucharystia)
- sakramenty uzdrowienia (pokuta i namaszczenie chorych)
- sakramenty służące komunii i posłaniu wiernych (sakrament święceń i małżeństwo).
Obejmują one najważniejsze momenty życia chrześcijanina. Wszystkie sakramenty są skierowane na Eucharystię "jak do swego celu" (św. Tomasz).

W jaki sposób dokonuje się wtajemniczenie chrześcijańskie?
Wtajemniczenie chrześcijańskie dokonuje się przez sakramenty, które kładą fundamenty życia chrześcijańskiego: wierni odrodzeni przez chrzest, zostają umocnieni przez sakrament bierzmowania, a w Eucharystii otrzymują pokarm życia wiecznego.

źródło: Diecezja Opolska