(Jan Paweł II)
| S O N D A | ||
|
"Kochani Parafianie z Cisowej i wszyscy inni rozsiani na całym świecie.
Bóg zapłać Wam.
Przebaczcie mi moje ułomności, proście za mną u Boga, abym był z Nim na wieki."
O. Ernest Golly
7 maja 2010 roku w domu misyjnym St. Augustin k/Bonn odszedł do Pana misjonarz, który niemal 50 lat przepracował w Papui Nowej Gwinei.
O. Ernest Tomasz Golly urodził się 21 grudnia 1933 roku w Cisowej/Opolskie jako syn Józefa i Anny z domu Przybylla, wychował się z czworgiem rodzeństwa w religijnej atmosferze. Po 6 latach szkoły podstawowej w Cisowej zgłosił się na początku września 1946 roku do Misjonarzy Werbistów do Nysy. 8 września 1950 roku rozpoczął nowicjat w Pieniężnie, gdzie studiował też filozofię i teologię. 8 września 1958 roku złożył śluby wieczyste i 1 lutego 1959 roku przyjął święcenia kapłańskie. Mszę świętą prymicyjną odprawił w swej ojczystej parafii w Cisowej 7 czerwca.
Pierwszy rok po święceniach przepracował jako nauczyciel w reaktywowanym niższym seminarium duchownym księży werbistów w Nysie i jako wikariusz w werbistowskiej parafii pod wezwaniem Matki Bożej Bolesnej. W następnym roku otrzymał w czasie uroczystego nabożeństwa pożegnania misjonarzy w St. Augustin z rąk Ojca Generała Jana Schuette SVD krzyż misyjny z przeznaczeniem do Papui Nowej Gwinei. Najbliższe miesiące spędził w Liverpoolu na nauce języka angielskiego, a 25 sierpnia 1961 roku wyruszył statkiem pasażerskim "Oceania" z Genui do Sydney w Australii. Na swej "Ziemi Obiecanej" stanął w uroczystość Świętego Michała Archanioła 29 września.
Po przybyciu do Papui Nowej Gwinei (29 września 1961) odbył sprawnie kurs wprowadzający do języka i kultury. Miał on
miejsce w Alexishafen. Swe pierwsze duszpasterskie kroki poczynił już trzy miesiące później w Saidor.
Mieszkał w Gumbi u O. Ottenheyma (1915-1965). Początki nie były łatwe w tej górzystej okolicy zamieszkałej przez 6000 ludzi
mówiących 13 językami plemiennymi i wyznającymi kult cargo.
W latach 1964/66 pracował Bundi. Ta stacja znana była ze swej a
ngielskiej szkoły, którą kilka lat wcześniej założył jego australijski współbrat Michael Morrison. O. Golly poświęcił się
przede wszystkim szkoleniu katechistów, by wraz z nimi móc opiekować się 7 tysiącami mieszkańców i dwudziestoma stacjami
bocznymi. Pisał objaśnienia do katechizmu.
Po kursie w Nemi (1966) prowadził rekolekcje dla nauczycieli i katechistów w Kwanga nad rzeką Ramu, a później w całej diecezji.
W latach 1967-1972 pracował w Utu i jego 17 stacjach bocznych.
Najważniejszą częścią jego działalności było kształcenie katechistów. 1 listopada 1970 roku ciężkie trzęsienie ziemi
nawiedziło tę stację. W 1972 udał się ponownie do Saidor (do 1981). W hali służącej do wielu zadań kształcił
katechistów i prowadził rekolekcje. Potem spędził dwa lata w Bogia (1981/83). Tu zaangażował się w działalność na
rzecz Legio Mariae i publikował wiele materiałów pomocnych przy dalszym kształceniu legionistów (1991/93). Od 1933 roku
był proboszczem młodej parafii "Our Lady of Perpetual Help" w Madang-Yomba.
Przed rokiem obchodził Złoty Jubileusz Kapłaństwa. Świętował go w swej rodzinnej parafii w Cisowej i w czasie spotkania misjonarzy werbistów w Pieniężnie. Był jeszcze pełen wigoru. Powrócił do swej pracy misyjnej w Papui Nowej Gwinei. Dlatego pełnym zaskoczeniem dla nas była wiadomość sprzed niespełna miesiąca, że w stanie krytycznym, z rozpoznanym nowotworem żołądku z przerzutami przyjechał do Europy. Zmarł 7 maja 2010 roku na oddziale chorych w misyjnym seminarium duchownym księży werbistów w St. Augustin. W przeddzień odwiedzili go jego najbliżsi krewni. Prosił ich, by pomodlili się w tej intencji, by Bóg przyjął ofiarę jego życia.
O. Golly był gorliwym kapłanem zakonnym. Szedł za przykładem swego świętego Założyciela Arnolda Janssena i jego towarzyszy oraz pierwszego misjonarza-werbisty, Józefa Freinademetza. Szukał woli Bożej i żył zgodnie z nią. Zawsze i wszędzie był "hard working missionary", jak określił go jego prowincjał. "Diabłowi nie dawał żadnej szansy!"
O. Golly tłumaczył i publikował wiele liturgicznych, homiletycznych i hagiograficznych tekstów. W pracy duszpasterskiej zależało mu na tym, by ludziom nieść ubogacającą wiarę.
Ci, którzy z bliska przyglądali się jego 50-letniej pracy misyjnej, podkreślają, że słowo "misja" a przede wszystkim
słowa Jezusa: "Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody..." nie były dla niego pustym brzmieniem.
Był przekonany, że tylko prawda Ewangelii przynosi ludziom wolność. W swym postępowaniu usiłował naśladować naszych
świętych założycieli Arnolda i Józefa. We wszystkich szukał woli Bożej. Przetłumaczył na miejscowy język wiele tekstów
liturgicznych, homiletycznych, hagiograficznych i katechetycznych. Pozostawił też po sobie niecodzienną autobiografię
w postaci 160 listów misyjnych pisanych systematycznie w ciągu półwiecznej pracy w Papui Nowej Gwinei.
Pogrzeb o. Ernesta odbył się 11 maja 2010 roku w kościele seminaryjnym w St. Augustin. Spoczął na zakonnym cmentarzu obok wielu znanych misjonarzy.
opr. O. Alfons Labudda SVD
Gerhard LESCH
Superior Delegatur
Arnold-Janssen-Str. 32
53757 Sankt Augustin
Tłum. O Tadeusz Panek
źródło: Misjonarze Werbiści