AKTUALNOŚCI PARAFII CISOWA 2026

1. Ja to ujrzałem i daję świadectwo (J 1, 34

W odczytanej Ewangelii wybrzmiało świadectwo św. Jana Chrzciciela. Jest to świadectwo ludzkie, ale wyraźnie osadzone na Bożym Objawieniu. Jan dwukrotnie zaznacza w odniesieniu do Jezusa: "Ja Go przedtem nie znałem". Otrzymał jednak podpowiedź od Tego, który go posłał, aby chrzcił wodą: "Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym". Kiedy więc przyszło zapowiedziane widzenie, Jan Chrzciciel nie miał już żadnych wątpliwości, kim jest Jezus. Daje jednoznaczne świadectwo: "Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. […] Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym". W innym czasie, na widok nadchodzącego Jezusa, oznajmił: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: «Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie»" (J 1, 29). W ten sposób Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa jako zapowiedzianego Mesjasza i zarazem paschalnego Baranka, i zwiastuje Jego odwieczne pochodzenie od Ojca.

W odpowiedzi na to Janowe świadectwo Kościół zaprasza nas dziś do uwielbiania Boga słowami antyfony na wejście: "Niechaj Cię wielbi, Boże, cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, niechaj wysławia Twoje imię, o Najwyższy". Zasadniczym powodem jest tajemnica obecności Zbawiciela pośród nas, Jego zamieszkanie między nami, co wprost przypomina aklamacja przed Ewangelią. Do tego, w drugim czytaniu, św. Paweł niejako dopowiada, że dzięki Jezusowi naszym udziałem jest Boża łaska, Boży pokój i świętość Boga. Dlatego Jemu możemy polecać wszelkie nasze potrzeby i z ufnością oczekiwać wsparcia. Nasze zbawienie domaga się jednak wiernego trwania przy Nim, wdrażając w życie to, do czego nas powołał i nieustannie wzywa. Dotyczy to także zaprowadzania pokoju, jedności i braterstwa między nami, aby nasze świadectwo życia Ewangelią było wyraziste i przekonujące.

2. Aby wszyscy stanowili jedno (J 17, 21)

Rozważania na tegoroczny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan przygotowali wierni Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego wraz z ich siostrami i braćmi z Ormiańskich Kościołów katolickiego i ewangelickiego. Szczególnym impulsem na tej drodze były uroczystości związane z błogosławieństwem świętego oleju (krzyżma) i ponowną konsekracją katedry w Eczmiadzynie – historycznej, duchowej i administracyjnej siedzibie Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego – co miało miejsce we wrześniu 2024 roku. Wydarzenia te stanowiły wyjątkową okazję do refleksji i świętowania wspólnej wiary chrześcijańskiej, która wciąż jest żywa w ormiańskich Kościołach. Przygotowując materiały do bogatego programu modlitwy o jedność Kościoła, chrześcijanie z Armenii sięgnęli do dawnych hymnów, modlitw i próśb zanoszonych do Boga przez naród ormiański i oferują nam możliwość skorzystania z tego wspólnego dziedzictwa. W swoim opracowaniu przypominają, że jedność Kościoła jest darem i zarazem nakazem Chrystusa, określającym chrześcijańską tożsamość i misję Kościoła. Mając to na względzie, odsyłają nas do słów św. Pawła z Listu do Efezjan "Jedno jest Ciało i jeden Duch, jak też jedna jest nadzieja, do której zostaliśmy powołani" (Ef 4, 4).

W tym krótkim zapisie Apostoła przekazane są ważne wątki prawdy o Kościele, że jest mistycznym Ciałem Chrystusa, które urzeczywistnia się w Chrystusie mocą jednego i tego samego Ducha Świętego obecnego w Nim i Jego wyznawcach, i że w związku z tym, w chrześcijanach jest niezawodna nadzieja życia wiecznego, której źródłem jest miłość Boga, a tworzywem nasza wiara – o czym wielokroć słyszeliśmy w Roku Jubileuszowym. Dlatego jesteśmy zobowiązani do bycia pielgrzymami nadziei i do promieniowania nadzieją w świecie, do bycia uczniami i zarazem misjonarzami Chrystusa, ale też do bycia siostrami i braćmi żyjącymi w zgodzie i wzajemnej miłości, zdolnymi do przebaczenia i pojednania.

Zapraszając nas do zaangażowania w dzieło modlitwy i pojednania chrześcijan, wyznawcy Chrystusa z Armenii zwracają uwagę na biblijne podstawy tego zadania. Już w Starym Testamencie wybrzmiewa Boży nakaz życia w zgodzie i wzajemnym szacunku: "Nie będziesz się mścił ani też żywił gniewu do synów twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego" – czytamy w Księdze Kapłańskiej (Kpł 19, 18). Psalmista oznajmia: "O jak to dobrze i miło, gdy bracia w zgodzie mieszkają" (Ps 133, 1). Natomiast Pan Jezus, gdy modli się o jedność uczniów, ma na myśli nie tylko brak konfliktów, lecz głęboką, duchową więź między nimi odzwierciedlającą jedność Osób Trójcy Świętej. "Modlitwa Jezusa w Ewangelii św. Jana (17, 21) – piszą twórcy przygotowanego materiału – wzywa wierzących, aby byli jedno, tak jak On i Ojciec są jednym i pokazuje, że nasza jedność ma swoje oparcie w relacji z Chrystusem i naszej wspólnej misji dzielenia się Dobrą Nowiną. Wezwanie Jezusa, abyśmy się wzajemnie miłowali, tak jak On nas umiłował (J 13, 34-35) przekonuje, że miłość jest istotą naszej jedności, siłą naszej wspólnoty i wyrazem naszego uczniostwa" (s. 7).

Dlatego każdy ma swoją unikalną rolę do spełnienia i wnosi swój wkład w życie i misję Kościoła, w jego trwanie w jedności i jej przywracanie. To co absolutnie konieczne wskazał Pan Jezus, a św. Mateusz przekazuje w 18. rozdziale swej Ewangelii. Mam na myśli owe sześć kroków ku odnowie Kościoła, o podjęcie których w naszych parafiach i rodzinach kolejny raz apeluję. Są nimi: prostota i otwartość, dobry przykład, troska o ubogich, braterskie upomnienie, wspólna modlitwa, przebaczenie i pojednanie.

Drodzy Diecezjanie, podejmijmy trud takiego wspólnotowego życia i funkcjonowania. Bądźmy blisko siebie, szanujmy się i dzielmy nawzajem duchowymi darami. W świecie naznaczonym tak wielu konfliktami bądźmy zjednoczeni i dawajmy świadectwo naszej jedności i braterstwa. Tego oczekuje od nas Chrystus!

W tych dniach zapraszam Was wszystkich do udziału w nabożeństwach i spotkaniach ekumenicznych, o których informuje przesłany do parafii program diecezjalny, zamieszczony również na stronie internetowej diecezji. Wspólną modlitwę rozpoczynamy w Opolu dziś o godz. 10.30 uroczystym nabożeństwem w kościele przy parafii ewangelicko-augsburskiej. Wieczorem o godz. 20.00 zapraszam do kościoła św. Piotra i Pawła w Opolu na Ekumeniczną Modlitwę Młodych; w środę 21 stycznia o godz. 11.00 na Ekumeniczne Nabożeństwo Młodych do kościoła przy parafii ewangelicko-augsburskiej w Kędzierzynie-Koźlu. Dzieci zapraszam w poniedziałek 19 stycznia o godz. 18.00 do kościoła św. Józefa w Opolu-Szczepanowicach na zorganizowaną dla nich ekumeniczną modlitwę o jedność i pokój. Natomiast na zakończenie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan zapraszam na Mszę św. do katedry opolskiej w przyszłą niedzielę o godz. 18.30. Zapraszam też do udziału w seminarium otwartym organizowanym na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego, we wtorek 20 stycznia od godz. 11.30, a 22 stycznia o godz. 18.00 do Miejskiej Biblioteki w Opolu na konferencję związaną z obchodami Dnia Judaizmu.

Zachęcam również do udziału w różnych koncertach i innych wydarzeniach kulturalnych. Starajmy się też we wspólnotach parafialnych i mniejszych gremiach stale podejmować w ciągu całego roku trud modlitwy o jedność i pokój. Bądźmy w tym dziele zjednoczeni. Razem błagajmy Boga, by kruszył twarde serca tych, którzy ranią i niszczą, odbierają innym życie.

Na wszelki trud związany z całym tym dziełem zaprowadzania pokoju i jedności udzielam Wam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.

Wasz Biskup
† Andrzej Czaja
Opole, 14 stycznia 2026 r.

Niniejszy List pasterski należy odczytać w niedzielę 18 stycznia br., bądź udostępnić wiernym w mediach parafialnych. Drodzy Współbracia Kapłani, zadbajmy o to, aby modlitwy o jedność i pokój nie brakowało w naszych parafiach nie tylko w dniach 18-25 stycznia br., lecz także w codziennej "Modlitwie wiernych".