08.12.2025
Niepokalane poczęcie
Maryja od momentu swojego poczęcia została zachowana nie tylko od wszelkiego grzechu, którego mogłaby się dopuścić, ale również od dziedziczonego przez nas wszystkich grzechu pierworodnego. Stało się tak, chociaż jeszcze nie była wtedy Matką Boga. Bóg jednak, ze względu na przyszłe zbawcze wydarzenie Zwiastowania, uchronił Maryję przed grzesznością. Maryja była więc poczęta w łasce uświęcającej, wolna od wszelkich konsekwencji wynikających z grzechu pierworodnego (np. śmierci – stąd w Kościele obchodzimy uroczystość Jej Wniebowzięcia, a nie śmierci). Przywilej ten nie miał tylko charakteru negatywnego – braku grzechu pierworodnego; posiadał również charakter pozytywny, który wyrażał się pełnią łaski w życiu Maryi.
Historia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu jest bardzo długa. Już od pierwszych wieków chrześcijaństwa liczni teologowie i pisarze wskazywali na szczególną rolę i szczególne wybranie Maryi spośród wszystkich ludzi. Ojcowie Kościoła nieraz nazywali Ją czystą, bez skazy, niewinną. W VII wieku w Kościele greckim, a w VIII w. w Kościele łacińskim ustanowiono święto Poczęcia Maryi. Późniejsi teologowie, szczególnie św. Bernard i św. Tomasz z Akwinu zakwestionowali wiarę w Niepokalane Poczęcie Maryi, ponieważ – według nich – przeczyłoby to dwóm innym dogmatom: powszechności grzechu pierworodnego oraz konieczności powszechnego odkupienia wszystkich ludzi, a więc także i Maryi. Ten problem rozwikłał w XIII w. Jan Duns Szkot, który wskazał, że uchronienie Bożej Rodzicielki od grzechu pierworodnego dokonało się już mocą odkupieńczego zwycięstwa Chrystusa. W 1477 papież Sykstus IV ustanowił w Rzymie święto Poczęcia Niepokalanej, które od czasów Piusa V (+ 1572 r.) zaczęto obchodzić w całym Kościele. W czasie objawień w Lourdes w 1858 r. Maryja potwierdziła ogłoszony zaledwie cztery lata wcześniej dogmat. Bernardecie Soubirous przedstawiła się mówiąc: "Jestem Niepokalane Poczęcie".
Źródło: https://sklep.koden.com.pl/ogolna-medalik-niepokalanego-poczecia,c1,p4172,pl.html
https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/12-08a.php3
01.12.2025
Znaczenie Adwentu dla duchowego życia chrześcijanina
Jakie znaczenie ma Adwent dla życia duchowego chrześcijanina w trzecim tysiącleciu chrześcijaństwa? Czas Adwentu jest wyjątkową okazją do przebudzenia duchowego. To jest dogodny czas do nazwania w sobie pewnych tęsknot za Jezusem Chrystusem, które mogły zostać zagłuszone przez sprawy codzienne. Jest to również szansa, aby spojrzeć na siebie przez pryzmat swojego serca, czyli tego, co w nas najgłębsze, a czego tak często nie chcemy uwzględniać. Ale to także dobra chwila, aby zapytać: czy nie przypisałem sobie samemu monopolu na pojmowanie życia, rozumienie Kościoła, a nawet samego Jezusa Chrystusa?
Jakie zadania ludzie mogliby postawić sobie na czas Adwentu? Jest to swoiste zmaganie się z czasem. I można tutaj postawić przed sobą takie zadania, które odnosiłyby się do czasu. Dobrze jest w tym okresie dokonać oceny wykorzystania czasu kończącego się roku kalendarzowego. Jaki to był czas? Co dokonało się w mijającym roku? Warto zaplanować sobie czas na rok najbliższy, jeśli będzie nam dany. W planowaniu czasu każdy powinien uwzględnić swoją sytuację życiową, aby to planowanie odpowiednio rozłożyć, z różnym akcentami, aby zatroszczyć się o obecność Boga w swoim życiu. Jest to czas, aby swoje życie skierować w stronę Boga, który przychodzi – jest to swoiste oczekiwanie na nadchodzącego wyczekiwanego gościa. W czasie adwentu powinna dominować radosna nadzieja. Kościół, bowiem poprzez liturgię tego okresu budzi w nas uczucia nadziei, tęsknoty i radosnego oczekiwania. Od pierwszej niedzieli Adwentu do 16 grudnia akcentowany jest eschatologiczny charakter tego okresu. Nasze spojrzenie jest skierowane na drugie przyjście Chrystusa w chwale. Druga część zaczyna się 17 grudnia i kończy w Wigilię Narodzenia Pańskiego. Tutaj główny akcent liturgii jest położony na pierwsze przyjście Chrystusa w Jego narodzeniu w Betlejem. Oczekiwanie na przyjście Jezusa jest źródłem radości. Jakkolwiek przygotowanie na przyjście Pana polega na oczekiwaniu i pokucie, stąd fioletowy kolor szat liturgicznych, to jednak pokuta jest przepełniona radością. Adwent nie ma charakteru pokutnego w takim samym sensie jak Wielki Post. Jest jednak również czasem nawrócenia i pokuty.
https://snebelchatow.pl/symbole-adwentu-co-oznaczaja-i-jak-wzbogacaja-duchowy-czas-oczekiwania
30.11.2025
Święty Andrzej Apostoł
Święty Andrzej Apostol bvł bratem św. Piotra. Pochodził z Betsaidy nad jeziorem Genezaret, mieszkał jednak w Kafarnaum, razem ze swoim bratem. Tak jak Piotr był rybakiēm. Właśnie nad jeziorem, podczas pracy został powolany przez Jezusa - i to jako pierwszy z dwunastu Apostołów. Św. Łukasz podaje w ewangelii, że powołaniu temu towarzyszył równiez cudowny połów ryb, którym Jezus chciał umocnić wiarę pierwszych powolanych. Można również powiedzieć, że Andrzej to pierwszy świadek Chrystusa, ponieważ zaraz po spotkaniu z Jezusem opowiedział o Nim swojemu bratu, Szymonowi. Ow Szymon - czyli św. Piotr - został później pierwszym papieżem Kościola
Wiele źródel podaje, jakoby po Zesłaniu Ducha Swietego Andrzei mial nauczać i dokonać wielu cudów w miejscach, do których dotarl: w Poncie i Bitynii (dzisiaj zachodnia Turcja) oraz w Tracji (Bulgaria), Scytii (dolny bieg Dunaju) Grecji. Tam też, w Patras, poniósł śmierć męczeńską. Przyjmując krzyż miał powiedzieć ,○ święty, najdroższy, upragniony krzyżu, zabierz mnie stqd i oddaj Panu i Mistrzowi memu, aby mnie tak przyjąć raczyt, jak mnie przez ciebie zbawit"
Andrzej został ukrzyżowany glową w dól, na krzyżu w kształcie litery X. Stad krzyż ten do dzis nazywany jest krzyżem św. Andrzeja. Na całym świecie tego znaku używa się jako ostrzeżenia przed przejazdami kolejowymi, ale występuje tez na flagach państw - np. Szkocji, Irlandii, Jamajki, Sw. Andrzej jest patronem m.in. podróżnych, sprzedawców ryb, rybaków, rzeźnikow i zeglarzy
23.11.2025
Święta Katarzyna Aleksandryjska
Święta Katarzyna Aleksandryjska to chrześcijańska męczennica, jedna z Czternastu Świętych Wspomożycieli, czczona przez Kościół katolicki i prawosławny. Według tradycji była wykształconą, bogatą i piękną chrześcijanką, która w III lub IV wieku poniosła śmierć męczeńską. Odmówiła złożenia ofiary pogańskim bogom, co doprowadziło do jej skazania. Według legendy, po zwycięskiej dyskusji z pięćdziesięcioma mędrcami, została skazana na tortury, a następnie ścięta, ponieważ narzędzie tortur (koło) uległo zniszczeniu. W ikonografii często przedstawiana jest w bogatym stroju z diademem lub koroną. Symbolami jej męczeństwa są koło i miecz. Nosi także palmę męczeństwa i lilię (symbolizującą czystość). Czasami u jej stóp znajduje się postać cesarza.
Kult świętej rozprzestrzenił się z Egiptu na cały chrześcijański Wschód, a później dotarł na Zachód. Jest patronką wielu grup, w tym: kolejarzy (zwłaszcza w Polsce), studentów, uczonych, filozofów, dziewic, żon, piekarzy, młynarzy, drukarzy.
Źródło: https://depositphotos.com/pl/illustration/saint-catherine-alexandria-kneels-palm-branch-attributes-her-martyrdomsword- 618972416.html
16.11.2025
Nauczanie Kościoła katolickiego na temat ubogich
Nauczanie Kościoła katolickiego na temat ubogich jest bardzo stanowcze i można je streścić w haśle "Kościół ubogi i dla ubogich", które często powtarza papież Franciszek. Miłość do ubogich, czyli tzw. "opcja na rzecz ubogich", jest fundamentalną częścią chrześcijańskiej wiary i tradycji. Główne aspekty tego nauczania to: • Obecność Chrystusa w ubogich: Kościół naucza, że w ubogich i cierpiących odnajduje się wizerunek Jezusa Chrystusa, który sam stał się ubogi, aby innych ubogacić. Zaniedbywanie ubogich jest traktowane jako zdrada nauczania Jezusa.
• Boża troska: Pismo Święte wielokrotnie podkreśla, że Bóg "słucha", "broni" i "zbawia"
ubogich, a ich ufność nigdy Go nie zawiedzie.
• Obowiązek miłości i solidarności: Pomoc ubogim wynika z Ewangelii i jest jednym z motywów do pracy (aby mieć z czego dawać potrzebującym). Kościół wzywa do solidarności i aktywnego działania na rzecz integralnego rozwoju człowieka, zarówno w wymiarze materialnym, jak i duchowym.
• Działania praktyczne: Kościół, poprzez organizacje takie jak Caritas i inne inicjatywy parafialne, angażuje się w konkretną pomoc, taką jak prowadzenie jadłodajni, programy edukacyjne, wsparcie duchowe i materialne dla osób w kryzysie.
• Ubóstwo jako wartość duchowa: Jednocześnie Kościół rozróżnia ubóstwo materialne (będące złem, z którym należy walczyć) od "ubóstwa w duchu", które jest cnotą ewangeliczną, oznaczającą wolność od przywiązania do dóbr materialnych i ufność w Bogu.
Nauka społeczna Kościoła podkreśla, że ubóstwo jest stanem negatywnym, ukazującym słabość społeczeństwa i nakłada na wszystkich chrześcijan obowiązek walki z nim w każdej jego formie.
Źródło: https://kedzierzyn-kozle.oblaci.pl/2018/11/17/list-biskupa-opolskiego-na-ii-swiatowy-dzien-ubogich-tekst/
02.11.2025
Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych
Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych Kościół obchodzi 2 listopada. W tradycji polskiej ten dzień jest nazywany Dniem Zadusznym lub potocznie Zaduszkami. Wspomnienie to wprowadził opat benedyktynów w Cluny we Francji – św. Odylon. On to w 998 r. zarządził modlitwy za dusze wszystkich zmarłych 2 listopada. Kościół w tym dniu wspomina zmarłych pokutujących za grzechy w czyśćcu. Chodzi więc o dusze, które zeszły z tego świata w łasce uświęcającej i są w przyjaźni z Bogiem, lecz nie mogą wejść do nieba, gdyż mają pewne długi do spłacenia Bożej sprawiedliwości.
Kościół przychodzi z pomocą duszom czyśćcowym zanosząc prośby przed tron Boży szczególnie w tym dniu. Aby przyjść z pomocą zmarłym pokutującym w czyśćcu, żyjący mogą od 1 do 8 listopada uzyskać odpusty zupełne. W to wspomnienie każdy kapłan może odprawić 3 Msze św., jedną ofiarowuje według intencji własnej, drugą za wszystkich wiernych zmarłych, a trzecią według intencji papieża. Kapłan modli się w tym dniu nad darami tymi słowami:
"Spraw, Boże, aby nasi zmarli bracia mogli wejść do chwały z Twoim Synem, który łączy nas wszystkich w wielkiej tajemnicy Twojej miłości". Nabożeństwo do dusz czyśćcowych było i jest bardzo żywe. Świadczą o tym uroczyście urządzane pogrzeby, często zamawiane Msze św. w intencji zmarłych. W Kościele rzymskim powszechne są jeszcze Msze św. gregoriańskie (30 Mszy św. przez kolejnych 30 dni). W Polsce istnieje nawet Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych, założone przez błogosławionego o. Honorata Koźmińskiego – kapucyna pochodzącego z Podlasia. Św. Paweł – Apostoł narodów woła: "I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana". Należymy do Pana, bo nas odkupił i wszczepił w siebie, ponieważ żyjemy w Nim i dla Niego przez łaskę i miłość. Chrystus, Pan naszego życia, stanie się Panem naszej śmierci, którą pochłonie swoją własną, przemieniając ją w życie wieczne. W tym dniu chcemy pamiętać o naszych najbliższych zmarłych i dlatego pochylamy się nad ich mogiłami, zapalamy znicze, idziemy na cmentarz z wiązanką kwiatów i spełniamy uczynek miłosierny co do duszy, modląc się za naszych zmarłych.
Źródło: https://m.katolik.pl/wspomnienie-wszystkich-wiernych-zmarlych,39592,416,cz.html
https://www.niedziela.pl/artykul/8884/nd/Wspomnienie-Wszystkich-Wiernych-Zmarlych
26.10.2025
Wszystkich Świętych
W początkach chrześcijaństwa, w obawie przed bałwochwalstwem, nie oddawano czci nikomu ze stworzeń ani ludziom, ani aniołom. Oddawano cześć jedynie Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu. W Nowym Testamencie zauważamy pochwałę jaką sam Pan Jezus daje św. Janowi Chrzcicielowi, cześć z jaką wyraża się św. Paweł w listach do Rzymian i Hebrajczyków o Abrahamie i Melchizedeku. Najpierw przedmiotem kultu stała się Najświętsza Maryja Panna jako Matka Syna Bożego. Zaczęto wznosić kościoły ku Jej czci, Kościół zaczął ustanawiać święta i układał modlitwy oraz pieśni o Matce Bożej.
W tym samym czasie zauważamy też kult św. Michała Archanioła. Krwawe prześladowania Kościoła w I w. rozbudziły także kult męczenników. Dzień ich zgonu uważano za dzień ich narodzin dla nieba. Dlatego już od V w. kult prywatny przerodził się w urzędowy, powszechny. 13 maja 608 r. papież Bonifacy IV, rzymską świątynie pogańską, ku czci zwłaszcza nieznanych bóstw (Panteon), poświęcił Matce Bożej i świętym męczennikom. W VIII w. papież Grzegorz III w kościele św. Piotra otworzył kaplicę poświęconą Wszystkim Świętym, nie tylko męczennikom. Papież Jan XI w 935 r. ustanowił osobne święto ku czci Wszystkich Świętych, wyznaczając je na dzień 1 listopada.
Tak więc uroczystość Wszystkich Świętych ma już ponad tysiącletnią tradycję i przypomina nam przede wszystkim tych Świętych Pańskich "z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków" (por. Ap 7, 9), którzy nie mają swoich osobnych wspomnień w roku liturgicznym. W ciągu wieków Kościół ubogacił kult świętych. Stawiał im posągi, malował ich obrazy, budował ku ich czci świątynie i ołtarze, ułożył szereg modlitw i pieśni religijnych ku ich czci, jak też ułożył teksty liturgiczne do Mszy św. Kult Świętych pomnaża cześć Pana Boga. Świętych Pańskich czcimy ze względu na Pana Boga, którego oni "reprezentują". Tak więc nie bezpośrednio, lecz pośrednio przez nich kierujemy kult ku Panu Bogu. Kościół oddaje cześć świętym w różnym stopniu. I tak na pierwszym miejscu stawia Najświętszą Maryję Pannę, następnie świętych: Józefa i Jana Chrzciciela, dalej Apostołów, wśród których Święci Piotr i Paweł mają uprzywilejowane miejsce. Najwięcej jest świętych lokalnych, którzy odbierają szczególną cześć: w zakonie, w narodzie, w państwie czy w diecezji, gdzie się wsławili męczeństwem za wiarę lub niezwykłą cnotą.
Źródło: http://www.sw-michal.pl/aktualnosci/aktualnosci/88859/bal-wszystkich-swietych
https://www.niedziela.pl/artykul/3820/nd/Uroczystosc-Wszystkich-Swietych-i-Dzien-Zaduszny
22.10.2025
Wizytacja kanoniczna
Wizytacja kanoniczna bp. Andrzeja Czai w Parafii Cisowa (Kędzierzyn-Koźle) miała miejsce m.in. w dniach 21 i 22 października.
Wizytacja kanoniczna jest czynnością apostolską, podczas której biskup diecezjalny (lub jego delegat) odwiedza parafię, aby spotkać się z wiernymi, zapoznać się z życiem duszpasterskim i gospodarczym wspólnoty, a także udzielić błogosławieństwa.
12.10.2025
Urodziny ks. Proboszcza
Czcigodny Księże Jubilacie,
W dniu 75-ych Urodzin składamy Tobie najserdeczniejsze życzenia,
dużo zdrowia, niesłabnącego żaru ducha w jakże trudnej kapłańskiej posłudze, oraz realizacji wszystkich zamierzeń i planów.
Życzymy, by Księdza życie było żywym głosem Ewangelii, żeby było wymownym świadectwem prymatu Boga oraz świadectwem miłości. Niech Najświętsza Maryja Panna otacza Księdza Matczyną miłością i opieką oraz niech wyprasza u Syna wszelkie łaski i siły potrzebne w prowadzeniu naszej parafii i głoszenia Słowa Bożego.
Z najserdeczniejszymi życzeniami Parafianie
A.D. 12.10.2025r
29.09.2025
24.08.2025
Dożynki parafialne w Cisowej
Dożynki parafialne w Cisowej odbędą się w niedzielę, 24 sierpnia 2025 r. O godzinie 10:00 jest uroczysta Msza Święta dziękczynna za tegoroczne zbiory. Jest to okazja do podziękowania Bogu za plony i rolnikom za ich ciężką pracę. W ogłoszeniach parafialnych zaznaczono, że uroczyste, procesyjne wejście z plonami ziemi będzie miało miejsce z boku kościoła.
Dożynki to staropolskie święto rolników, będące jednocześnie obrzędem dziękczynnym za pomyślne ukończenie żniw i zebranie plonów. Jest to jedno z najważniejszych świąt w tradycji agrarnych społeczeństw, które łączy w sobie elementy religijne i ludowe. Dożynki często rozpoczynają się od uroczystej Mszy Świętej, podczas której rolnicy wnoszą do kościoła wieńce dożynkowe, chleb upieczony z tegorocznego ziarna oraz inne dary ziemi. Wieńce, często bogato zdobione kwiatami, kłosami zbóż i owocami, symbolizują urodzaj i obfitość.
08.06.2025
Zesłanie Ducha Świętego - Nasza ojczyzna jest w Niebie
Św. Łukasz pozostawił w Dziejach Apostolskich następującą relację o tym wydarzeniu: "Po tych słowach [Pan Jezus] uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: "Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba". Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej" (Dz 1, 9-12). Na podstawie tego fragmentu wiemy dokładnie, że miejscem Wniebowstąpienia Chrystusa była Góra Oliwna. Właśnie na tej samej górze rozpoczęła się wcześniej męka Pana Jezusa. Wtedy Chrystus cierpiał i przygotowywał się do śmierci na krzyżu, teraz okazał swoją chwałę jako Bóg.
Na miejscu Wniebowstąpienia w 378 r. wybudowano kościół z otwartym dachem, aby upamiętnić unoszenie się Chrystusa do nieba. W 1530 r. kościół ten został zamieniony na meczet muzułmański i taki stan utrzymuje się do dnia dzisiejszego. Mahometanie jednak pozwalają katolikom w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego na odprawienie tam Mszy św. Należałoby się zastanowić, do czego nasz Pan zobowiązuje nas w tajemnicy Wniebowstąpienia. Św. Augustyn zachęca wierzących w Chrystusa w taki sposób: "W dniu dzisiejszym nasz Pan, Jezus Chrystus, wstąpił do nieba: podążajmy tam sercem razem z Nim". Przypomina w tym miejscu słowa św. Pawła, który nawoływał: "Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi" (Kol 3, 1-2). Dalej św. Augustyn przypomina, że Pan Jezus chociaż wstąpił do nieba, nie odszedł od nas. Podobnie i my już jesteśmy razem z Nim w ojczyźnie niebieskiej, choć w naszym ciele nie spełniło się jeszcze to, co jest nam obiecane. Tajemnica Wniebowstąpienia nie każe jednak odrywać oczu od ziemi, lecz czynić ją sobie poddaną w ten sposób, aby budować "nową ziemię i nowego niebo". Tajemnica Wniebowstąpienia ukazuje sens pracy i ludzkich wysiłków, utwierdza chrześcijańską misję w świecie. Każdy człowiek powołany jest do tego, aby podporządkowując sobie ziemię, odnosił do Boga siebie i wszystkie rzeczy. Chodzi tu również o zwykłe, codzienne zajęcia, najdrobniejsze nawet prace, które rozwijają dzieło Stwórcy, zaradzają potrzebom swoich braci.
Źródło: https://www.niedziela.pl/artykul/2397/nd/Wniebowstapienie-Panskie
18.05.2025
Pierwsza Komunia Święta
Sakrament Pierwszej Komunii Świętej to okazja do pogłębienia więzi pomiędzy dzieckiem a Bogiem. Mówi się, iż jest to najważniejszy sakrament, jaki możemy przyjąć podczas całego swojego życia. Wyraz Komunia pochodzi od łacińskiego słowa communio, oznaczającego wspólnotę. Natomiast Eucharystia to greckie dziękczynienie. Przyjmując komunię dziękujemy Bogu osobiście za możliwość uczestniczenia we wspólnocie chrześcijańskiej.
Symbolem eucharystycznym jest biała hostia, czyli ciało Pana Jezusa pod postacią chleba. W Wielki Czwartek Pan Jezus dziękował Bogu Ojcu podczas Ostatniej Wieczerzy - to właśnie wtedy ustanowił Komunię Świętą. Ważne, aby odpowiednio przygotować nasze dziecko do przyjęcia tego sakramentu. Poza przygotowaniami szkolnymi i specjalnymi spotkaniami w kościele, dobrze jest rozmawiać z dzieckiem i wytłumaczyć mu, że uroczystość I Komunii Świętej to nie tylko piękna rodzinna uroczystość zwieńczona prezentami. Należy podkreślać duchowy charakter całej uroczystości, czyli możliwość doświadczenia przez malutkie serce dziecka bezpośredniego spotkania z Chrystusem, ukrytego właśnie w hostii. Pomocą w przygotowaniach może okazać się także sięganie do Pisma Świętego, czy też ukazywanie dziecku przykładów dobrego zachowania i dobrej wiary w codziennym życiu. Codzienne świadectwo rodziców okazywane przez drobne gesty, np. miłość i czułość, czy co niedzielne uczestnictwo we Mszy Świętej sprawi, że dziecku będzie łatwiej zrozumieć oraz doświadczyć bezwarunkowej miłości Boga. Dzieciom trudno rozmawiać z kimś, kogo fizycznie nie ma i kto nie odpowie bezpośrednio na ich modlitwę, wołania. Nie rozumieją tej wbrew pozorom trudnej dla nich sytuacji. Jednak, gdy rodzice pomogą upewnić się dziecku, że Bóg je kocha i że jest ich niewidzialnym przyjacielem, będzie mu łatwiej spotykać się z nim i rozmawiać.
Źródło: https://sakramento.pl/sakrament-pierwszej-komunii?srsltid=AfmBOortxqVtGekTYhkmuLq63kEki-MVjuSjXUy9I8AbPzzWm6h30blR
16.05.2025
49. Rocznica święceń kapłańskich ks. Proboszcza Jacka Potempa
08.05.2025
Nowym papieżem został kard. Robert Prevost, który przybrał imię Leon XIV
Sześćdziesięciodziewięcioletni kard. Robert Francis Prevost, to pierwszy papież augustianin i drugi po Franciszku papież z kontynentu amerykańskiego, choć w przeciwieństwie do swego poprzednika, pochodzi z Ameryki Północnej. Nowy Biskup Rzymu urodził się 14 września 1955 r. w Chicago, w stanie Illinois, jako syn Louisa Mariusa Prevosta, pochodzenia francusko-włoskiego, oraz Mildred Martínez, pochodzenia hiszpańskiego. Ma dwóch braci – Louisa Martina i Johna Josepha.
Źródło: https://www.vaticannews.va/pl/papiez/news/2025-05/leon-xiv-kim-jest-nowy-papiez.html
02.05.2025
Dyspensa Biskupa Opolskiego
Biskup opolski Andrzej Czaja, mając na względzie dobro duchowe wiernych, na podstawie kanonu 87§ 1 KPK, udziela dyspensy od obowiązku zachowania piątkowej wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych dla wszystkich wiernych przebywających na terenie Diecezji Opolskiej w dniu 2 maja 2025 r.
Źródło: https://www.diecezja.opole.pl/index.php/homepage/aktualnosci/4389-dyspensa-biskupa-opolskiego-na-piatek-2-maja-2025-r
27.04.2025
Niedziela Miłosierdzia
Inspiracją dla ustanowienia tego święta było pragnienie Jezusa, które przekazała Siostra Faustyna. Pan Jezus powiedział do niej: Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (Dz. 699).
W wielu objawieniach Pan Jezus określił nie tylko miejsce święta w kalendarzu liturgicznym Kościoła, ale także motyw i cel jego ustanowienia, sposób przygotowania i obchodzenia oraz wielkie obietnice. Największą z nich jest łaska "zupełnego odpuszczenia win i kar" związana z Komunią świętą przyjętą w tym dniu po dobrze odprawionej spowiedzi (bez przywiązania do najmniejszego grzechu), w duchu nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, czyli w postawie ufności wobec Boga i czynnej miłości bliźniego. Jest to – jak tłumaczy ks. prof. Ignacy Różycki – łaska większa od odpustu zupełnego. Ten polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych należnych za popełnione grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samych win. Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego. W przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał odpuszczenie win i kar z Komunią świętą przyjętą w święto Miłosierdzia, czyli pod tym względem podniósł ją do rzędu "drugiego chrztu".
Przygotowaniem do tego święta ma być nowenna polegająca na odmawianiu przez 9 dni, poczynając od Wielkiego Piątku, Koronki do Miłosierdzia Bożego. Święto Miłosierdzia Mojego wyszło z wnętrzności [Moich] dla pociechy świata całego (Dz. 1517) – powiedział Pan Jezus do Siostry Faustyny.
Źródło: https://www.faustyna.pl/zmbm/swieto-milosierdzia/
https://parafiawedzina.pl/swieto-milosierdzia-2/
24.04.2025
KONWENT DEKANATU KĘDZIERZYN
Tradycyjnie, po świętach Wielkanocnych odbyło się spotkanie księży naszego dekanatu, zwane potocznie "Emaus" lub "Konwentem". Była to okazja do wspólnej modlitwy, rozmowy oraz dzielenia się doświadczeniami duszpasterskimi. Spotkanie rozpoczęło się Mszą Świętą koncelebrowaną pod przewodnictwem dziekana o. Krzysztofa Jurewicz OMI.
W homilii ks. Krzysztof Dziubek zwrócił uwagę na znaczenie wspólnoty kapłańskiej oraz potrzebę wzajemnego wsparcia w posłudze. Po Eucharystii odbyła się część wspólnotowa. Przy wspólnym stole księża mieli okazję do nieformalnych rozmów, wymiany doświadczeń duszpasterskich oraz omówienia bieżących spraw dekanatu. Poniżej można wsłuchać się we fragmenty Mszy Świętej sprawowanej przez księży naszego dekanatu.
Źródło: https://www.duchaswietego-kk.pl/parafia/index.php/1561-konwent-spotkanie-ksiezy-naszego-dekanatu-po-swietach-wielkanocnych
21.04.2025
Zmarł papież Franciszek
Dziś rano (21.04.2025 - przyp.admin) o 7.35 zmarł Papież Franciszek. Pontyfikat 266. papieża trwał 12 lat.
Informację o śmierci Papieża Franciszka przekazał przed godz. 10 z kaplicy Domu Świętej Marty kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego kard. Kevin Farrell.
"Najdrożsi bracia i siostry, z głębokim bólem muszę ogłosić śmierć naszego Ojca Świętego Franciszka. O godzinie 7.35 tego ranka biskup Rzymu Franciszek powrócił do Domu Ojca" - powiedział kard. Farrell. "Całe jego życie tu na ziemi było ofiarowane w służbie Panu i Jego Kościołowi. Uczył nas wiernego życia wartościami Ewangelii, odwagi i uniwersalnej miłości. W szczególny sposób troszczył się o biednych i osoby marginalizowane" - dodał.
"Z ogromną wdzięcznością za jego przykład prawdziwego ucznia Pana Jezusa powierzamy duszę Papieża nieskończonej miłosiernej miłości Trójjedynego Boga" - zakończył kardynał kamerling.
Franciszek od 13 marca był 266. biskupem Rzymu. W chwili wyboru miał 76 lat. Wcześniej przez 16 lat był metropolitą swego rodzinnego miasta - Buenos Aires. Do 2011 przed dwie trzyletnie kadencje był przewodniczącym episkopatu swego kraju. Był pierwszym Argentyńczykiem i w ogóle mieszkańcem Ameryki, a także pierwszym jezuitą, który został wybrany na najwyższy urząd w Kościele katolickim. Również jako pierwszy przybrał imię Franciszek.
Jak zapowiedział na początku pontyfikatu w 2013 r. papież Franciszek konsekwentnie starał się dotrzeć na peryferie świata, krajów wykluczonych geograficznie, społecznie i ekonomicznie. Tam na oczach całego świat papież z Argentyny upominał się o spychanych na margines, wykluczonych i zapomnianych, ofiary wojen, mówił o cierpieniu migrantów i ofiarach klęsk żywiołowych, mediował w sporach niemożliwych do rozwiązania, występował wprost przeciwko wszelkim formom przemocy, wskazywał na kryzys rodzin i ekonomicznej niesprawiedliwości, dyskutował z przedstawicielami innych religii o upadku wiary widząc w tym zagrożenie ogólnoludzkiej kultury, mówił stanowcze "nie" konfliktom i wojnom prowadzonym w "imię Boga". I tak w ciągu swojego pontyfikatu Franciszek odwiedził m. in.: Sri Lankę i Filipiny, Bośnię i Hercegowinę, Ekwador, Boliwię i Paragwaj, Kenię, Ugandę i Republikę Środkowoafrykańską (2015), Wyspę Lesbos w Grecji (2016), Mijanmę i Bangladesz (2017), Mozambik, Madagaskar i Mauritius (2019), Irak (2021) oraz Demokratyczną Republikę Konga i Sudan Południowy (2023).
Źródło: https://opole.gosc.pl/doc/8159542.Zmarl-papiez-Franciszek
19.04.2025
Życzenia wielkanocne
06.04.2025
Okres Pasyjny
Liturgia Słowa V Niedzieli Wielkiego Postu wprowadza nas w wymiar pasyjny. Już od poniedziałku podczas Mszy św. będziemy się modlić prefacją o męce Pańskiej. Natomiast w modlitwie kolekty V Niedzieli Wielkiego Postu kierujemy do Boga takie słowa: "Udziel nam łaski, abyśmy gorliwie naśladowali miłość Twojego Syna, który oddał własne życie za zabawienie świata".
W V niedzielę Wielkiego Postu w wielu krajach utrwalił się zwyczaj zasłaniania krzyży. Od XI wieku zasłaniano całe ołtarze wielką zasłoną na czas przygotowania do świąt paschalnych. Zasłona była symbolem żalu i pokuty, którym człowiek powinien się oddać, aby mu wolno było znowu popatrzeć na Boski majestat po okresie oczyszczenia. Natomiast w XIII w. pojawił się zwyczaj zasłaniania krzyży na czas rozważania męki Pańskiej. Ponieważ w średniowieczu krzyże były wysadzane złotem i perłami, a Chrystus był ukazywany jako Zwycięski Zmartwychwstały Pan, przysłaniano je ze względu na swego rodzaju post dla oczu. Dziś zasłaniamy krzyże, aby zatęsknić za widokiem ukrzyżowanego Pana, aby na nowo na niego spojrzeć w Wielki Piątek, gdy zostanie odsłonięty na naszych oczach w obrzędzie adoracji krzyża.
Źródło: https://www.malygosc.pl/doc/6781878.Dlaczego-zaslonieto-krzyz
https://diecezja.rzeszow.pl/wydarzenia/zasloniety-krzyz-v-niedziela-wielkiego-postu/
30.03.2025
Niedziela Radości i rozpoczęcie Rekolekcji Wielkopostnych oraz Odnowienia Misji Świętych
Niedziela Laetare to szczególny dzień w liturgii. Obchodzona jest ona w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, a jej nazwa pochodzi z języka łacińskiego i oznacza "Raduj się". Słowa te nawiązują do pierwszych słów antyfony śpiewanej w tym dniu na wejście: "Laetare, Ierusalem..." ("Raduj się, Jeruzalem..."). Niedziela radości nie przez przypadek nosi taką nazwę, gdyż ma przypominać nam, że zbliżające się święta Wielkanocne to święta pełne nadziei i radości ze zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Pokazuje przewagę światła nad ciemnością.
Dzień ten często nazywany jest także "Niedzielą różową", ponieważ kolor liturgiczny zmienia się z fioletowego na różowy. To jeden z dwóch dni w roku, kiedy kapłan może sprawować liturgię w szatach tego koloru. Używa się ich również w Niedzielę "Gaudete", czyli w III niedzielę Adwentu, która zapowiada przyjście Chrystusa i odkupienie, jakie przyniesie. W liturgii Wielkiego Postu obowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych. Kolor ten ma przywoływać na myśl pokutę i oczekiwanie. Dlatego też Niedziela Laetare wprowadza pewną przerwę w atmosferze pokuty i refleksji, charakterystycznej dla Wielkiego Postu. Niedziela Laetare ma przypomnieć wierzącym, że nawet w czasie postu, przygotowującego do Triduum Paschalnego, warto odkryć radość płynącą z nadziei zbawienia. Choć Wielki Post to czas zadumy, niedziela radości ma przypomnieć o nadchodzącym Zmartwychwstaniu Chrystusa.
Źródło: https://swmikolaj-grojec.pl/aktualnosci/
https://stacja7.pl/wiara/laetare-czyli-najbardziej-radosna-niedziela-w-wielkim-poscie/
Rekolekcje w parafii to czas duchowego odnowienia i pogłębienia wiary, który odbywa się zazwyczaj w okresie Wielkiego Postu lub Adwentu. Są to specjalne dni skupienia, podczas których wierni mają okazję do refleksji nad swoim życiem, modlitwy i uczestnictwa w naukach rekolekcyjnych.
Rekolekcje są otwarte dla wszystkich wiernych, zachęca się do aktywnego uczestnictwa w naukach, Mszach Świętych i nabożeństwach, to także okazja do Spowiedzi św., Rekolekcje to czas łaski i duchowego wzrostu, umożliwiają pogłębienie wiary i relacji z Bogiem, oraz pomagają w przygotowaniu się do ważnych wydarzeń liturgicznych.
19.03.2025
Święty Józef
Czym zasłużył na taką cześć św. Józef? Jego wizerunek związany jest przede wszystkim z najwcześniejszym etapem życia Jezusa. Nasza wiedza na jego temat opiera się na nielicznych wersach Ewangelii. Widzimy go najczęściej jako starca z maleńkim Jezusem na ręku, jako cieślę, bądź obok Maryi przy żłóbku. W rzeczywistości Józef był młodym, silnym mężczyzną, który tak zaufał mocy Bożej, że poświęcił swoje życie, aby mogły się wypełnić Boże obietnice.
Był zwyczajnym człowiekiem. Miał plan na swoją przyszłość i wydawało się, że nic mu nie przeszkodzi w jego realizacji. Tymczasem jego życie stało się elementem planu Bożego. Potrafił zrezygnować z siebie, by nie dopuścić do znieważenia imienia Maryi, Kobiety, którą kochał i miał pojąć za żonę. Stając przed faktem cudownego poczęcia, zdał najtrudniejszy egzamin z wiary. Odtąd jako mąż Maryi i ziemski ojciec Jezusa towarzyszył swoim Najbliższym jako Ich opiekun i przyjaciel. Był obecny podczas doniosłych chwil w życiu Syna Bożego: narodzin, pokłonu Mędrców, ucieczki do Egiptu, pielgrzymki do Jerozolimy. Ponadto po narodzinach nadał Dzieciątku imię, co zgodnie z prawem było jednoznaczne z uznaniem Go za syna. Dorosłego życia Jezusa prawdopodobnie nie doczekał, a według tradycji przy jego śmierci byli obecni Ci, którym z miłością poświęcił swoje życie. Stąd uznaje się go za patrona dobrej śmierci. 19 marca przypada uroczystość św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.
Człowieka niezwykłej wiary, która pozwoliła mu dokonać dobrego wyboru i ponieść wszelkie jego konsekwencje. "Wiara karmiąca się modlitwą – oto najcenniejszy skarb, jaki przekazuje nam św. Józef. Jego śladem poszły pokolenia ojców, którzy dzięki przykładowi prostego i pracowitego życia zaszczepili w duszach swych dzieci nieocenioną wartość wiary, bez której wszelkie inne dobro narażone jest na ryzyko. Już teraz pragnę gorąco zapewnić o mojej szczególnej modlitwie wszystkich ojców w dniu ich święta; proszę Boga, aby odznaczali się oni głębokim życiem wewnętrznym, dzięki czemu będą mogli przykładnie wypełniać swą misję w rodzinie i społeczeństwie" (św. Jan Paweł II).
Źródło: https://www.panachwal.pl/produkt/magnes-wloski-swiety-jozef-mg-mag-108/
https://niezbednik.niedziela.pl/artykul/659/Uroczystosc-sw-Jozefa-Oblubienca
12.03.2025
02.03.2025
Wielki Post – jak go przeżyć
Jak wyjaśnia ks. Marcin Kowalski, współautor książki "Jutro Niedziela", dobrze przeżywany post może być ogromną szansą na poprawienie jakości życia i podaje 3 kroki do osiągnięcia tego celu:
• Po pierwsze: realistyczne spojrzenie na siebie samego. Należy uświadomić sobie, że jestem grzesznikiem potrzebującym nawrócenia. "Post jest jak czyszczenie twardego dysku, żeby poprawić parametry pracy mojego życiowego softu" – pisze ks. Marcin Kowalski.
• Po drugie: post zwiększa siłę rażenia modlitwy. “Są jakieś sprawy, słabości, grzechy, z którymi zmagam się już od dawna? Sprawdźmy, jak będą się rozwiązywały, kiedy dołączymy do naszej modlitwy post i wyrzeczenie".
• Po trzecie: postu nie praktykuje się tylko dla wyrobienia sobie silnej woli. “To nie ćwiczenie w samodoskonaleniu, rodzaj siłowni, po której wyskoczy mi duchowy kaloryfer. Post poszerza moje serce, tak, aby było zdolne przyjąć więcej łaski Pana". Wielki Post to doskonała okazja, by bliżej przyjrzeć się sobie i swojemu sumieniu. Warto zrobić wszystko, by dobrze przeżyć ten wyjątkowy czas w roku liturgicznym.
Czy w Wielki Post należy pościć?
Post ścisły (ilościowy) obowiązuje tylko w Środę Popielcową. Ten rodzaj postu
obowiązuje także katolików w Wielki Piątek. To ograniczenie się do spożycia trzech posiłków: dwóch lekkich i jednego do syta, oraz wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych (jakościowy).
Post ilościowy nie obowiązuje osób do 18 roku życia i powyżej 60 roku życia, podczas gdy wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych (post jakościowy) obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14 rok życia.
Kościół w swoim nauczaniu zaleca, aby Wielki Post był czasem nawrócenia, dlatego też jako pomoc w realizacji tego czasu proponuje się modlitwę, post, jałmużnę.
Źródło: https://stacja7.pl/wielki-post/wielki-post-2025-kiedy-sie-rozpoczyna-i-jak-najlepiej-przezyc-ten-czas
22.02.2025
Rekolekcje Wielkopostne
Tegoroczne rekolekcje poprowadzi o. Tomasz Ewertowski ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.
Pamiętajmy o rekolekcjach, postarajmy się przygotować na nie – ułóżmy sobie plan tygodnia, tak abyśmy mogli uczestniczyć w rekolekcjach, wsłuchać się w Słowo Boże do nas skierowane. Przygotujmy się na Triduum Paschalne poprzez te rekolekcje i swoją postawą dajmy innym przykład chrześcijańskiej miłości i wiary.
Administrator
17.02.2025
XVII lat strony parafialnej w internecie
Z okazji 17-tej (14.02.2008 oficjalnie została uruchomiona strona www parafii - przy. Admin) istnienia strony parafialnej pragnę złożyć serdeczne podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do jej rozwoju i funkcjonowania.
Dziękuję:
— autorom tekstów, zdjęć i materiałów multimedialnych: za ich wkład w tworzenie treści, które inspirują, edukują i umacniają naszą wiarę.
— czytelnikom i użytkownikom strony: za ich obecność, zainteresowanie i aktywność, dzięki czemu strona żyje i rozwija się.
Strona parafialna to dla nas cenne narzędzie, które pomaga nam w:
— pogłębianiu wiedzy religijnej: znajdujemy tu informacje o historii parafii, życiu wspólnoty, sakramentach, świętych i ważnych wydarzeniach parafialnych.
— integracji wspólnoty parafialnej: strona umożliwia nam kontakt z innymi parafianami, wymianę myśli i doświadczeń oraz organizację wspólnych inicjatyw.
— dzieleniu się wiarą z innymi: dzięki stronie możemy dotrzeć do osób, które szukają informacji o naszej parafii lub chcą poznać naszą wiarę.
Jesteśmy wdzięczni za 17 lat istnienia strony parafialnej i życzymy jej dalszego rozwoju oraz owocnej posługi na rzecz naszej wspólnoty.
Niech Bóg błogosławi wszystkim, którzy tworzą i korzystają ze strony parafialnej!
ks. Proboszcz
Administrator
09.02.2025
Św, Walenty oraz święci Cyryl i Metody
14 lutego, pomimo liturgicznego święta Cyryla i Metodego (patronów Europy), zapisał się już na stałe w umysłach Polaków jako Dzień Zakochanych, którym patronuje św. Walenty.
Św. Walenty był otoczony szczególnym kultem już od IV w. i czczono go jako patrona chorych na epilepsję oraz chorych nerwowo. Dlaczego ten męczennik stał się patronem zakochanych?
Istnieje hipoteza dowodząca, że zwyczaj przesyłania podarków, listów i obrazków miłosnych jest pozostałością pogańskiego obyczaju, według którego chłopcy 15 lutego rysowali imiona swych ukochanych na cześć bogini dziewcząt Februata Juno. Chrześcijaństwo, narysowanych w tym dniu obrazkach, pod imię bogini podstawiło imię św. Walentego, chcąc zaadoptować pogańską praktykę do chrześcijańskich czasów, które nastały w IV w.
Może jednak to wcale nie przypadek, że tradycja ludzka uczyniła z patrona osób chorych nerwowo, tak zwanych "szaleńców", patrona zakochanych. Według mnie, nie jest to aż tak odległa analogia, zważywszy na to, że prawdziwa miłość musi mieć coś w sobie z szaleństwa.
Kalendarz liturgiczny jest za ciasny, aby pomieścić wszystkich świętych, dlatego w Polsce pierwszeństwo mają święci Cyryl i Metody. Urodzeni w Tesalonikach święci bracia stali się pierwszymi misjonarzami narodów słowiańskich, przetłumaczyli na język słowiański księgi liturgiczne. Do tego celu opracowali pismo nazwane później cyrylicą. Tym samym położyli fundamenty pod literaturę i kulturę słowiańską.
Źródło: https://www.ornaty.net/product-pol-18382-Aplikacja-haftowana-Sw-Cyryl-i-Metody.html https://www.niedziela.pl/artykul/24690/nd/Swiety-Walenty-i-prawdziwa-milosc
26.01.2025
Niedziela Słowa Bożego
"...Ci, którzy znają swojego Boga, będą mocni i będą działać" ( Dn 11,32) Bóg stworzył niebo i ziemię swoim Słowem. Kiedy mówił, stworzył coś z niczego przez moc swojego Słowa. Bóg jako Stwórca nie tylko powołał świat do bytu, ale wszystko podtrzymuje mocą swego Słowa. Właśnie z tego powodu możemy wierzyć Bogu, że będzie czynił nowe rzeczy dzisiaj. Nawet w drobnych sprawach naszego codziennego życia. Słowo Boże ma potężną moc – moc nad wieloma rzeczami, między innymi nad depresją. Jest jedynym czynnikiem w całym stworzeniu, które może przeniknąć serce człowieka. Nic innego nie może rozdzielić duszy człowieka od jego ducha, dopóki Słowo Boże nie przeniknie naszego życia, nasz duch zdominowany jest przez duszę. Jest ono jak tchnienie Boże pochodzące z serca samego Boga, dlatego jest pełne mocy i wypełnia Jego zamysły.
Apostoł Paweł w 2 Liście do Tymoteusza 3,16-17 (Słowo Życia) podaje definicję Słowa Bożego: Cała Biblia została napisana pod natchnieniem Boga, jest bezcennym źródłem poznania prawdy i zrozumienia, co w naszym życiu jest złe. Naprowadza nas na właściwą drogę i pomaga postępować zgodnie z Bożą wolą. On sam ją nam darował, by nas wychować i uzdolnić do dobrego życia, pożytecznego dla wszystkich ludzi. Jeśli jesteśmy posłuszni Słowu Bożemu i żyjemy nim, będziemy mieli udział w obietnicach Słowa Bożego, ponieważ jest pełne nadziei i daje nam zbawienie, abyśmy żyli przez wiarę, a nie w grzechu.
Źródło: https://bibliaprzemyska.pl/tag/niedziela-slowa-bozego/
http://www.radiopielgrzym.pl/czym-jest-slowo-boze.html
18.01.2025
Modlitwa o Jedność Chrześcijan
Co roku między 18 a 25 stycznia wierni różnych wyznań chrześcijańskich spotykają się na nabożeństwach ekumenicznych, konferencjach i wydarzeniach kulturalnych, by budować jedność chrześcijan. Również w Polsce ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan odbywa się wiele takich wydarzeń ekumenicznych. Jezus na ostatniej wieczerzy modlił się gorliwie, "aby byli jedno". Również i my orędując u Matki Jezusa módlmy się o zjednoczenie wszystkich wyznawców Jezusa Chrystusa tak jak modlił się sam Jezus w modlitwie arcykapłańskiej w wieczerniku: "aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał […] Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś" (J 17,21.23).
Ekumenizm (z gr. οικουμένη – oikoumene – zamieszkana ziemia) to ruch w obrębie chrześcijaństwa dążący do jedności pomiędzy wyznaniami chrześcijańskimi w ramach jednego, świętego, powszechnego i apostolskiego Kościoła. Organizatorami tego Tygodnia są Rada ds. Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski i Polska Rada Ekumeniczna.
W 1908 roku oktawę modlitw o jedność chrześcijan w okresie od 18 stycznia
(święto Katedry św. Piotra) do 25 stycznia (święto Nawrócenia św. Pawła Apostoła) wprowadzili anglikańscy księża z Nowego Jorku Spencer Jones i Lewis Thomas Wattson (który przyjął imię Paul. Został wyświęcony na katolickiego księdza w roku 1910).
Źródło: https://laskawa.pl/oikoumene
06.01.2025
Chór Heimatklang w naszej Parafii
Dziś w Parafii gościliśmy chór Heimatklang z Kłodnicy, pod batutą Pana Gotfryda Włodarza wykonał pieśni kolędowe w j.polskim, i j.niemieckim. Kilka fotek z gościnnego występu chóru w Galerii Foto na stronie parafialnej. W Galerii Video filmik z kolędami chóru. Zapraszam.
Administrator
01.01.2025
Chór "Heimatklang" z Kłodnicy
Chór "Heimatklang" istnieje od 32 lat.
W chwili obecnej liczy 25 chórzystów. Od roku czasu chórem dyryguje Pan Gotfryd Włodarz. Repertuar nasz wykonywany jest w języku niemieckim, polskim i łacinie.Są to zarówno pieśni świeckie i kościelne. W okresie tych 32 lat występowaliśmy w kraju i za granicą. Odwiedziliśmy z występami Niemcy, Austrię i Czechy.
Waszą Parafię chcielibyśmy odwiedzić 06.01.2025 r. o godzinie 15:00 wykonując kolędy w trzech językach.
Z Panem Bogiem
Róża Kerner