Jesienne spotkanie formacyjne bractwa św. józefa

MINISTRANT

"Ministrare" /z łaciny / znaczy służyć. Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Ministrant jest pomocnikiem przy sprawowaniu Mszy św. i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Jest tym, który niesie pewne znaki, ale także sam powinien być znakiem dla innych.

Ministrant - osoba posługująca przy celebracji Mszy (dzwoni dzwonkami i gongami, podaje chleb i wino, podtrzymuje patenę w czasie komunii świętej) oraz przy sprawowaniu pozostałych sakramentów i sakramentaliów (np. błogosławieństwa, pogrzeby, oraz nabożeństw. Ministranci są wiernymi świeckimi. Po okresie próbnym są uroczyście przyjmowani do grona Służby Liturgicznej poprzez błogosławieństwo do tej funkcji.

Pełnienie posługi w liturgicznych obrzędach Kościół wymaga określonego stroju. Ani kapłan, ani ministrant nie może wyjść do ołtarza w dowolnym ubiorze. Strój jest jednym ze sposobów podkreślania ważności i wielkości sprawowanych tajemnic. Ma on także znaczenie symboliczne.

Ubiór ministranta

Strój ministranta

Komża - to nic inego jak skrócona alba o szerokich rękawach. Jest białego koloru, co oznacza czystość serca i ducha. Najpierw używano jej w chórze, czyli podczas liturgii godzin, a od XIV wieku także do tych wszystkich funkcji liturgicznych, dla których alba nie była wyraźnie przepisana. Symbolika komży jest taka sama, co alby, a więc oznacza czystość duszy. Oprócz komży ministrant ubiera sutankę, która ma znaczenie tylko estetyczne oraz kapturek (pelerynkę), który także ma podobne znaczenie.

Strój ministranta

Pelerynka (kołnierzyk) - jest szatą nakładaną na komżę. Pelerynka nie jest używana, gdy wykorzystuje się albę. Jej kolor odpowiada kolorowi szat liturgicznych.
Sutanela - szata liturgiczna zakładana przez ministranta ubranego w komżę. Może mieć wygląd podobny do sutanny lub zakrywać tylko nogi (rewerenda - ubiera się ją od pasa w dół). Jest koloru czarnego bądź odpowiadającego kolorowi szat liturgicznych, w zależności od okresu roku liturgicznego. Czasami do sutaneli zakładana jest pelerynka.
Sutanna ministrancka - używana już bardzo rzadko w parafiach jest stosowana ważne święta (zazwyczaj na Wielkanoc, ale także na Triduum Paschalne oraz Pasterkę).
Welon - biała szeroka chusta, nakładana na plecy, używana przez ministrantów do trzymania mitry (infuły) lub pastorału, tak by nie dotykać insygniów gołymi rękami.

Dziesięć Przykazań Ministranta

  1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.

  2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.

  3. Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swoim charakterem.

  4. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.

  5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.

  6. Ministrant wnosi wszędzie prawdziwą radość.

  7. Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.

  8. Ministrant zdobywa kolegów w pracy i zabawie dla Chrystusa.

  9. Ministrant jest pilny i sumienny w nauce i pracy zawodowej.

  10. Ministrant modli się za Ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.

Modlitwa ministranta

Panie Jezu Chryste, Ty wezwałeś mnie, abym szedł za Tobą drogą do Ojca. Chcę iść z Tobą, chcę żyć z Ciebie. Bądź światłem, które mnie oświeca. Bądź moim Mistrzem, którego kocham, i za którym idę. Wyryj głęboko w moim sercu słowo Twoje. Naucz mnie patrzeć na Twój przykład. Napełnij mnie Twoim życiem, abym uwielbiał Ojca i służył braciom tak, jak Ty nakazałeś. Wybaw mnie od grzechu. Przełam we mnie to, co się Tobie opiera. Daj mi Ducha Twego i dozwól, aby obietnica Twoja wypełniła się we mnie. Chcę żyć przez Ciebie, z Tobą i w Tobie - w miłości Ducha Świętego ku chwale Ojca. Maryjo, Matko Kościoła, Królowo świata, bądź mi Matką na drogach mojego życia. Wyjednaj mi Matko pięknej miłości Ducha miłości, co nigdy nie ustaje, Ducha mądrości Krzyża, co wiedzie do Zmartwychwstania.